Category: actualiteit

Minsen binn’n gain moezen; een pil tegen verslavings?

IMG_4395

Bron: Joop van Gilsdonk, 2005

Joop van Gilsdonk, inmiddels gepensioneerd verslavingsarts bij de AVG en bij VNN, wist het al jaren; de omgeving speelt een hele grote rol in het onderhouden van een verslaving. Om dat duidelijk uit te leggen, had hij het Muizenverhaal. Op zijn afscheid van de verslavingszorg heeft hij het alle aanwezigen cadeau gedaan.

De strekking van het verhaal: zet twee muizen in een laboratorium en maak ze verslaafd. Verhuis dan één muis naar een ander lab en geef hem  de dosis heroïne waar hij inmiddels aan gewend is. Die muis denkt kennelijk, dat hij hele goede kwaliteit dope binnen krijgt en reageert veel heftiger op zijn dosis dan voorheen, terwijl de muis die nog in de oude omgeving zit niks bijzonders merkt aan de dagelijkse hoeveelheid.

Er is uitgebreid onderzoek gedaan naar hoe dat kan; dezelfde hoeveelheid drugs die in een andere dan de normale omgeving als veel heftiger beleefd wordt. Daar zijn zelfs mensen aan dood gegaan. Het is een evidence based verhaal, inmiddels.

Een Groninger die jaren clean is en weg uit de stad, kan weer ontwenningsverschijnselen krijgen, letterlijk, bij het weerzien van de Martinitoren in Stad. Of bij het adres Herebinnensingel 35, waar ooit de gebruiksruimte floreerde als warme plek voor dak- en thuisloze overlast gevende harddrugsverslaafden; en waar harddrugs gebruiken eigenlijk een voorwaarde was. Of bij een hartelijk weerzien met mij, hun oude begeleidster, maar ook degene die in de gebruiksruimte de spuiten of de folie aangaf en soms wel eens wat geld leende voor een pakje shag c.q. een pakje van de dealer.

Het is zoals het is. Joop zegt er in zijn boekje over: ‘afkickziek zijn heeft alles te maken met de omgeving waarin men verslaafd is geraakt. En ook de tolerantie – onlosmakelijk verbonden met de afkickziekte – kan niet los gezien worden van de omgeving.’ Dat betekent dus ook, dat motivatie om clean te worden wellicht minder belangrijk is, dan bijvoorbeeld omgevingsfactoren. Dat is een belangrijk verschil als je mensen effectief wilt behandelen voor hun verslaving. Het verhaal van Joop komt uit de tachtiger en negentiger jaren. De jaren van de heroïne epidemie en de nasleep ervan. In de nasleep zijn veel verslaafden minder heroïne gaan gebruiken, ze kregen methadon, maar meer coke en/of alcohol. Verslaving blijft verslaving. Terug in je oude stad, in je oude wijk, bij alles wat ooit associeerde met verslaving; het blijft triggeren en trekken.

Maar er is hoop. Er is een pil ontdekt die eigenlijk bedoeld is om hoge bloeddruk tegen te gaan. Maar hij heeft als wonderlijke en fijne bijwerking, dat de herinnering aan verslaving, gewist lijkt te worden. Vooral bij alcohol- en cocaïne verslaving lijkt de pil werkzaam.

Dat is handig. Want niet herinneren, is niet langer getriggerd worden door al die ouwe memories. En zoals Joop dat ooit al zei, zijn die memories, in je systeem en in je lichaam, het grootste risico op terugval. Dus iemand die wil stoppen, kan voor een korte opname naar de kliniek; vervolgens deze pil, Isradipine, er in en klaar ben je.

Wishfull thinking of werkelijkheid? Wie durft?

 

#Sumatralaan

Hashtag #Sumatralaan was trending, afgelopen weekend op Twitter. Want ineens twitterde iemand dat er een schietpartij recht voor zijn huis had plaatsgevonden. Er kwamen meer foto’s van steeds meer mensen die in de buurt woonden, in de buurt waren of in de buurt wilden komen.

Een ruzie tussen twee mensen die elkaar in de drugswereld wel eens ontmoetten. Een slachtoffer die de dader, zoals het zich laat aanzien in de verklaringen die inmiddels in de kranten en op internet te lezen zijn, met een ijzeren staaf achterna zat. Een dader waarvan ik me afvraag in hoeverre dit hem overkwam. Hij had misschien een wapen bij zich maar hij had, denk ik, niet de bedoeling daar zoiets mee aan te richten. Daarvoor leek het te impulsief, te ruzie achtig, te snel om over na te denken. Misschien kortsluiting in een driftig hoofd en dan een wapen in je zak. Pats. Zo zou het kunnen zijn. De dader wist weg te komen maar werd nog geen 12 uur  later in Den Haag opgepakt. Sindsdien zit hij vast, op de cellengang in Groningen.

Wie de eigenaar van de fiets was, die lange tijd tragisch leeg lag te zijn naast een lichaam met een laken eroverheen en een klein plukje rastahaar erboven uit, was maar niet duidelijk. Wat wel duidelijk werd, was dat het slachtoffer eigenlijk meteen overleden was.

IMG_4366 (1)

Bron: Twitter

Ik volgde dit ongeveer life op Twitter.  In mijn Stad en over een locatie waar ik dagelijks vaak meerdere keren langs rijd. Ik was er aangeslagen van maar tegelijk bleef ik kijken of Twitter nog wat nieuws te melden had.

Moderne tijden ja. Maar drugsgeweld is van alle tijden. Op dinsdagmorgen vond ik aan de #Sumatralaan een bermmonumentje voor het slachtoffer. Ik ben gestopt en heb een foto daarvan getwitterd.

Ook ik ben een kind van mijn tijd.

Boek in oprichting: de heroïne epidemie

Heroine

Bron: www.drugsforum.nl

Via een interessant artikel in het NRC van 23 juni 2015, over heroïne overlevers in Amsterdam, stuitte ik op het in mijn ogen nog interessantere onderzoek wat momenteel gedaan wordt door Gemma Blok, een onderzoekster met hart en ziel als ik haar artikelen doorneem.

Gemma wil een boek schrijven op grond van de verhalen van de heroïne verslaafden uit de jaren 70 en 80 die dat overleefd hebben. Dan mag je wel opschieten, constateert ze zelf ook in het artikel ‘Waarom spoot Jan en alleman zich kapot?’ uit het Parool van 26 januari 2015. Want de gebruikers uit die jaren, laten we zeggen dat ze toen tussen de 18 en 40 jaar waren, zijn nu 45 jaar ouder.

Hierbij de link naar de site over de heroïne epidemie uit de jaren 70 en 80 die in Nederland destijds rondwaarde. Zeer de moeite waard om in rond te bladeren. En wie kent heroïneverslaafden uit die jaren die zich willen laten interviewen?

Push berichten van uw dealer

Het blijkt te bestaan. Dealers die hun cliëntenkring dagelijks even berichten over de handel van de dag. Ik vond het een mooie nieuwe wetenswaardigheid, ik had er nog nooit eerder van gehoord. En Murad blijkt niet de enige te zijn die actief achter de handel aangaat; wellicht zelfs productie moet leveren want het is toch overal hetzelfde, of je nou in de zorg werkt, bij de politie, bij de bank of als ZZP-er.

Murad is wel de enige die er een gezellig bericht van maakt. Je krijgt eigenlijk meteen zin om hem te bellen.

image

Murad is niet zijn echte naam, zei mijn bron. Die mag je rustig bloggen. #thanx

En zou hij dat met die melk bedoelen als een afleidingsmanoeuvre voor de politie? Als hij per ongeluk gepakt wordt en hij dan kan zeggen, ja nou het gaat toch gewoon over melk en iets donkers? Dat kan toch koffie zijn? Goed spul en snelle service kan ook van alles inhouden. Nee Murad die pak je zo gauw niet op dealen en een pushbericht heeft tegenwoordig ook een hele andere betekenis dan het vroegere pushen (opdringen) van drugs.

1 minpuntje waar Murad aan zou kunnen werken; toen mijn bron hem belde om iets te bestellen, wist hij zo gauw niet wie hij aan te telefoon had en moest zij uitleggen dat hij haar toch de hele tijd berichten stuurde. Dat vond ik voor verbetering vatbaar.

Hoe snel de leverantie plaatsvond heb ik niet afgewacht.

Van blog naar domeinnaam: www.noorderzucht.nl

In het vorige bericht, getiteld Afscheid, werd al duidelijk dat Noorderzucht in haar oorspronkelijke vorm niet verder zou blijven bestaan. Ik kreeg de blog van mijn mede bloggers cadeau en ik was blij dat ik de naam kon behouden om verder te schrijven en te bloggen over verslaving en aanverwante onderwerpen in het noorden van Nederland.
Want verslaving is lang niet altijd eenduidig; in het eerste blog van mijn hand, Opstand in het Huis van Bewaring, ging het bijvoorbeeld niet over verslaving maar over mijn inmiddels overleden cliënt Frederik P. die met dakpannen stond te smijten. Voor de goede verstaander was duidelijk dat Fré niet voor niets in het Huis van Bewaring verbleef en in het volgende blog, over de afloop van de zaak, bleek ook wel dat hij tijdens het plegen van de strafbare feiten, onder invloed van ’70 tot 80 glazen bier’ geweest was.
Ondanks dat vond ik toch dat ik de ondertitel van Noorderzucht.blogspot.nl maar wat breder moest maken. En ging ik bedenken wat ik er verder mee wilde doen. En hoe.

Dat hoe werd mij al snel duidelijk; ik wilde graag dat de blogs een goede back up kregen zodat ze bewaard blijven, wat in Blogger niet altijd het geval schijnt te zijn als het er teveel worden, en ik wilde een hippere uitstraling en een meer professionele omgeving om de blog te presenteren.
Ik moest een site.

EEN SITE? HELP! Via Twitter volgde ik al een tijdje @purepixelpassie, waarachter Irene schuil gaat, ‘Zeg maar ‘Pix’,  Bloggert met goed haar’. Dat laatste sprak mij al bijzonder aan. Ze weet ook alles van WordPress en is razendsnel zo bleek al gauw.
Ik mailde haar om hulp en nog geen week later was www.noorderzucht.nl een feit. Compleet met alle geïmporteerde (oude) blogs van Blogger, een knop waarmee alle blogs van elk van de auteurs onder elkaar staan en dus achter elkaar te lezen zijn, en een naar mijn mening mooiere lay out en een professionelere uitstraling. Ik ben er topblij mee en ik hoop de lezers van Noorderzucht ook.

Vanaf nu ben ik dus te vinden onder www.noorderzucht.nl en te mailen over de blog via info@noorderzucht.nl; ook voor degenen die een verhaal, een mooie quote, een foto of wat dan ook willen doneren, hartelijk welkom!
Ik hoop jullie weer snel te treffen op mijn nieuwe site!
En vrolijk door met een plaatje met bijbehorende quote 😉

 

Verslaving, verzameldrang en een autismespectrumstoornis.

 

Maar Froukje! Ik weet precies welke blikken omgespoeld zijn en welke nog niet!
(de blikken waren alle leeg gedronken en mijn cliënt wist ook te vermelden hoeveel het er precies waren. Meer dan 4000.)